رحمت خداوند ممکن است تاخیر داشته باشد اما حتمی است.

در لحظات تصمیم گیری است که سرنوشت ما شکل می گیرد.

انسان موجود عجیبی است! اگر به او بگویید در آسمان خدا، یکصد میلیارد و نهصد و نود و نه ستاره وجود دارد بی چون و چرا می پذیرد. اما اگر در پارکی ببیند روی نیمکتی نوشته اند: رنگی نشوید، فورا انگشت خود را به نیمکت می کشد تا مطمئن شود.

آنچه انسان را غرق می کند، در آب افتادن نیست، زیر آب ماندن است.

آتش خشم را با آب سکوت خاموش کن.

منتقدی که در انتهای نقد خویش، راه و شیوه درست را نشان نمی دهد یاوه گویی بیش نیست.

هیچ کس نمی تواند ما را بهتر از خودمان فریب دهد.

اگر به مهمانی گرگ می روید، سگ خود را به همراه ببرید.

تا هنگامی که از برتری خویش سخن می گویی، دیده نمی شوی.

آن کس که آفرینندگی و نو آفرینی می خواهد در نیک یا بد، ناگزیر نخست می باید با نیست و نابود کردن ارزشها آغاز کند.

پند و اندرز بسیار، همچون دشنام آزار دهنده است.

کوشیدن به کار ناشدنی خلاف خرد است که در آهن به آب رخنه نتوان کرد.

اگر کسی نه در وقت ضرورت سخن گفت قدرش شکسته می شود.

در سرزمینی که آذرخش و طوفان میدان داری می کنند کسی به فکر فردا نیست.

مرغان دیگری هم هستند که بالاتر می‌پرند.

وقتی انسان آرامش را در خود نیابد، جستجوی آن در جای دیگر کار بیهوده ای است.

هيچ چراغی روشنتر از خاموشی نيست.

نتيجه اراده ضعيف، حرف است و نتيجه اراده قوی، عمل است.

گوينده ماهر، شنونده ماهر است.

هیچ کس نباید شب به بستر برود قبل از اینکه از خود بپرسد: امروز چه کرده ام تا لیاقت داشته باشم فردا هم زنده بمانم.