در عجبم از مردمی که خود زیر ظلم و ستم زندگی می کنند و بر حسینی می گریند که آزاده زیست.

مسئوليت، زاده توانايي نيست، زاده آگاهي است و زاده انسان بودن.

اساسا خوشبختی، فرزند نامشروع حماقت است.

آن گاه که تقدیر واقع نگردید از تدبیر نیز کاری ساخته نیست.

مذهب اگر پیش از مرگ به کار نیاید پس از مرگ به هیچ کار نخواهد آمد.

انسان نقطه ای است میان دو بی نهایت: بی نهایت لجن بی نهایت فرشته.

دو بیگانه هم درد از خویش بی درد یا نا هم درد با هم خویشاوندترند.

ستايش‌گر معلمي هستم که چگونه انديشيدن را به من بياموزد، نه چگونگي انديشه‌ها را.

ابراهيم وار زندگي کن و در عصر خويش معمار کعبه ايمان خويش باش.

گر تنها ترین تنها باشم باز هم خدا هست او جانشین تمام نداشتن هاست.

به سه چیز تکیه نکن، غرور، دروغ و عشق؛ آدم با غرور می تازد، با دروغ می بازد و با عشق می میرد.

دل های بزرگ و احساس های بلند، عشق های زیبا و پرشکوه می آفرینند.

هر کس مظلوم است، خودش ظالم را ياري کرده است.

ظلم است که معلم را به شمع تشبيه کرد زيرا شمع را مي‌سازند که بسوزد ولي معلم مي‌سوزد که بسازد.

کسي که راه را غلط رفته، اگر درست راه برود، زودتر ممکن است راه درست را بيابد تا آنکه در راه درست، غلط راه مي رود.

مهرباني جاده اي است که هرچه پيش مي روند، خطرناک تر مي گردد.

وقتی کبوتری شروع به معاشرت با کلاغها می کند پرهایش سفید می ماند، ولی قلبش سیاه میشود.

دوست داشتن کسی که لایق دوست داشتن نیست اسراف محبت است.

برای این که قومی خوب سواری بدهد باید احساس انسان بودن از او گرفته شود.

انسان به میزان برخورداری هایی که در زندگی دارد انسان نیست بلکه به اندازه نیازهایی که در خود احساس می کند انسان است.